Gwiazda Dawida

Gwiazda Dawida , hebrajski Magen David („Tarcza Dawida”), Magen pisane również jako Mogen , żydowski symbol złożony z dwóch nałożonych na siebie trójkątów równobocznych, które tworzą sześcioramienną gwiazdę. Pojawia się na synagogach, żydowskich nagrobkach i fladze państwa Izrael. Symbol - który historycznie nie był ograniczony do używania przez Żydów - powstał w starożytności, kiedy obok pięcioramiennej gwiazdy służył jako magiczny znak lub dekoracja. W średniowieczu Gwiazda Dawida pojawiała się wśród Żydów z większą częstotliwością, ale nie miała żadnego szczególnego znaczenia religijnego; znajduje się również w niektórych średniowiecznych katedrach. Termin Magen David, który w żydowskiej liturgii oznacza Boga jako opiekuna (tarczę) Dawida, zyskał popularność wśród średniowiecznych żydowskich mistyków, którzy przywiązali magiczne moce do tarczy króla Dawida, tak jak wcześniejsze (nieżydowskie) magiczne tradycje określały pięcioramienną gwiazdę jako „pieczęć Salomona”. Kabaliści spopularyzowali użycie tego symbolu jako ochrony przed złymi duchami. Społeczność żydowska w Pradze jako pierwsza użyła Gwiazdy Dawida jako swojego oficjalnego symbolu, a od XVII wieku sześcioramienna gwiazda stała się oficjalną pieczęcią wielu społeczności żydowskich i ogólnym znakiem judaizmu, chociaż nie ma biblijnego lub autorytet talmudyczny. Gwiazda została niemal powszechnie przyjęta przez Żydów w XIX wieku jako uderzający i prosty symbol judaizmu na wzór krzyża chrześcijaństwa.Żółta naszywka, którą Żydzi byli zmuszeni nosić w okupowanej przez nazistów Europie, nadawała Gwiazdę Dawida symbolikę wskazującą na męczeństwo i bohaterstwo.

Gwiazda Dawida Ten artykuł został ostatnio poprawiony i zaktualizowany przez Adama Augustyna, redaktora naczelnego, Reference Content.