Rusałka

Undine , również pisana jako Ondine , mitologiczna postać tradycji europejskiej, nimfa wodna, która staje się człowiekiem, gdy zakochuje się w mężczyźnie, ale jest skazana na śmierć, jeśli jest jej niewierny. Pochodzący z greckich postaci znanych jako Nereidy, pomocników boga morza Posejdona, Ondine został po raz pierwszy wspomniany w pismach szwajcarskiego autora Paracelsusa, który przedstawił swoją teorię, że istnieją duchy zwane „undinesami”, które zamieszkują element wody. Wersja mitu została zaadaptowana jako romans Undine Barona Fouqué w 1811 r., A libretta oparte na romansie zostały napisane przez ETA Hoffmanna w 1816 r. I Alberta Lortzinga w 1845 r. Sztuka Maurice'a Maeterlincka Pelléas et Mélisande (1892) była częściowo oparta na ten mit, podobnie jak Ondine(1939), dramat Jeana Giraudoux. Porównaj gnome; sylf. Mit stał się również podstawą baletu w choreografii i wykonaniu Margot Fonteyn.

Słowo to pochodzi od łacińskiego unda i oznacza „falę” lub „wodę”.